കൃഷ്ണാ .

ഞാന്‍നിന്നെ പ്രണയിച്ചിരുന്നെന്നു-

നീയറിഞ്ഞു. എന്നിട്ടും,

നൂറ്റവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍,

നീയെന്റെ വിളിക്കായി കാത്തിരുന്നു.

വിളിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍,

എന്റെ പാതിവ്രത്യം,

മഹാഭാരതത്തിന് അപമാനമായ് തീര്‍ന്നേനേ.

പിന്നെ,

നീയെന്റെ പ്രതികാരത്തിന്റെ പെരുമ്പറയില്‍,

നിന്റെ കടക്കോലുകൊണ്ട്-

മുഴക്കിയത് മഹായുദ്ധത്തിന്റെ കാഹളമായിരുന്നു.

എനിക്കുവേണ്ടി നീയിത്രയും ചെയ്തു.

പഞ്ചവന്‍മാരോട് തോന്നാത്ത പ്രണയം നീ കണ്ടിരുന്നു

ഒരു തുണ്ട് തുണി, 

നീ നൂറുചേല യായി തിരിച്ചു തന്നു.

എന്റെമനസ്സിന്റെ പ്രണയംനീയറിഞ്ഞിരുന്നു. 

ധര്‍മ്മസംസ്ഥാപനത്തിനു-

നീയെന്റെ പ്രണയവും ജീവിതവും 

അപഹരിചെങ്കിലും കൃഷ്ണാ 

യാജ്ഞസേനിയാമെനിക്കു നിനക്കല്ലാതെ -

മറ്റാര്‍ക്ക്തുണതരാനാവും.