അന്ന് നിന്റെ വാക്കുകള്‍ 
വന്നു കൊണ്ടത്‌
എന്റെ കാതില ല്ല 
മനസ്സിലാണ്.അന്ന്-
എന്റെ ഹൃദയം മുറിഞ്ഞത് 
നീകണ്ടിട്ടും കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു ,
ഒരു അപരാധിയെ പോലെ 
നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍....
പിടിച്ചു നിന്നത് എന്റെ 
കര്‍ണന്റെ ചിന്ദയിലാണ്
ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്ത കര്‍ണന്‍,
എല്ലാരേയും സ്നേഹിച്ച കര്‍ണന്‍. 

അന്നേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു ,പക്ഷെ 
എന്റെഹൃദയ രക്തം പുരണ്ട
 വാക്കുകള്‍ശാപമാവുമെന്നു കരുതീല്ല,
ഓര്‍ത്തതേയില്ല....
കാലം എന്റെ വേദന കണ്ടിരുന്നു ,
പിന്നീടെപ്പോഴോ എന്റെ കരച്ചില്‍
നിന്റെ മുഖത്ത് കണ്ടപ്പോള്‍ 
സത്യമായിട്ടും, വേദനിച്ചു. 
പക്ഷെ വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു 
നീ അപരാധിയയിരുന്നു.

 മന്ഥരമാര്‍ലോകത്തില്‍ ഇന്നുമു-
ണ്ടെന്നു കണ്ടു,കൈകേയിയും,
 ചുടുരക്തം കുടിക്കുന്ന 
കൊടും രാക്ഷസിമാരും.
പക്ഷെ നിങ്ങളെന്തിനു 
അന്യന്റെ കയിലെ വടിയാവണം

 പിന്നെ മന്ധരെ നിന്റെ ഊഴം ,
ആര്‍ക്കൊപ്പമോ എവിടെയോ പോയ 
നിന്റെ തെന്നു  നീയിപോഴും 
തെറ്റിദ്ധരിചിരിക്കുന്ന  നിന്റെ ചിറകുകള്‍
അപ്പോഴും നീയെന്റെ മുന്നില്‍വന്നു കരഞ്ഞു .
അത് കാലമല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്.

കാലം പിന്നെയും പരീക്ഷിക്കുന്നു 
ഇനിയുമതുണ്ടാവും 
മനസ്സുകള്‍ ശാന്തമാവുമ്പോള്‍ 
എല്ലാം ശാന്തമാവും .
അതിനു നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള 
നിങ്ങളുടെ വലുപ്പം 
അല്‍പ്പമൊന്നു കുറക്കാം 
അല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ തലമുറ 
സത്യമായിട്ടും നിങ്ങളെ 
ശിക്ഷിക്കും തീര്‍ച്ച.